Αρμονία

Μα το γέρσιμο έμοιαζε με πτώση, κι εσύ είχες ήδη πέσει. Λείανες τις γωνίες σου – πιστεύοντας πως το λείο σημαίνει δυνατό. Μα αυτό που αφαίρεσες από ντροπή, ήταν η ακριβής εγκοπή όπου μπορούσε να κλειδώσει μια άλλη πέτρα. Τώρα γέρνεις ξανά. Για μια ανάσα: τίποτα παρά μόνο πτώση. Μετά, μια πέτρα σε πιάνει. Την πιάνεις κι εσύ. Ό,τι έμελλε να πέσει, γίνεται αψίδα.