Αρμονία

Μα το γέρσιμο ήταν πτώση, κι εσύ είχες κιόλας πέσει μια φορά. Λείανες τις γωνίες σου· το λείο, πίστεψες, σήμαινε δυνατό. Αυτό που αφαίρεσε η ντροπή ήταν η εγκοπή όπου θα κλείδωνε μια δεύτερη πέτρα. Τώρα γέρνεις ξανά. Για μια ανάσα υπάρχει μόνο πτώση. Ύστερα μια πέτρα σε βαστά, κι εσύ βαστάς εκείνη. Ό,τι ήταν να πέσει γίνεται αψίδα.